Joy
22 februari
Beste Familie en mensen vrienden.
Eindelijk vond de vrouw de tijd om weer eens iets van mij te laten horen. De baasjes hebben het de laatste vier maanden erg druk gehad i.v.m. de bietencampagne. Ze varen namelijk de melasse (soort stroop ---heel erg lekker) van de suikerfabriek naar de klant in Frankrijk of naar een opslagplaats. En in het begin van het jaar hebben ze hard moeten werken om met het schip door het ijs te varen en de dikke lagen ijs van het schip te bikken. Vrijdag 10 februari is de vrouw met me naar het ziekenhuis geweest om mij te laten steriliseren. De vrouw mocht bij me blijven en na de operatie werd ik gelijk weer naar haar toe gebracht. Ik lag zo lekker bij het vrouwtje dat ik geen zin had om wakker te worden. Maar een dokter zette mij gewoon op mijn pootjes en omdat ik al heel goed kon staan mocht de vrouw mij weer meenemen naar boord. De volgende dag was ik weer helemaal in orde en na twee dag raasde en rende ik weer alsof er niets gebeurt was. De baas heeft nog foto’s gemaakt dat ik een kap op heb. Een paar dagen later heeft de baas foto’s gemaakt dat we in Wemeldinge wandelde. Dit weekend lag het schip in Brugge en hebben de baasjes met Floor en mij op zaterdag en zondag lange wandelingen gemaakt door historisch Brugge. De baasjes waren natuurlijk weer hun camera vergeten dus jullie moeten mij maar op mijn woord geloven. Maar het was wel vreemd de mensen keken steeds naar de kerken en gebouwen en niet naar ons. Ik raakte gewoon in de war. Normaal krijg ik alle aandacht en wil iedereen mij knuffelen en nu zagen ze me niet eens. Ik liet er mij staart van hangen. Gelukkig kwamen we later mensen tegen die mij wel leuk vonden en kregen we in het restaurant een heerlijk bakje water van de serveerster. Nu dat was het weer tot 10 maart dan kunnen we nog uren bijkletsen. Woef
Lees meer
november 2011
Beste Familie en mensen vriendjes.
Zoals ik een tijdje geleden al heb aangekondigd zijn wij naar het Vennenbos geweest om met een hele boel lieve mensen vriendjes en Dixie te vieren dat de baasjes 25 jaar getrouwd zijn. Nu heeft mijn vriendin Mandy een heel mooie taart gebakken. Je kunt wel zien dat ze veel van de baasjes en van Beagle’s houdt en dus ook van Floor en mij. Helaas mochten wij niet van de taart eten. Maar gelukkig had ze voor Floor en mij een lekker bot gekocht want voor ons was het toch ook feest.
Het was dat weekend heel erg mooi weer en daar hebben we van genoten. Iedereen wilde met ons wandelen . Zelfs voor het ontbijt werden we al opgehaald. We konden ook heel leuk spelen en rennen achter de huisjes . Floor liep het hards van allemaal, dat was dolle pret. Dixie kwam zaterdag pas maar heeft zoals jullie zien volop genoten. Maar wat wil je twee pups los op een grasveld dat staat garant voor een heleboel ongein. Ze pikte dan ook het bot van de buurhond (een grote herdershond) en heeft daar heel wat rondjes mee gerend voordat het vrouwtje het af kon pakken om het weer aan de herder terug te geven. Het was voor de baas een hele klus om foto’s te maken want we zaten geen seconde stil. Maar er zijn een paar foto’s gelukt zoals jullie zien. Na het weekend zat mijn buik onder de krabbels van Dixie’s korte pootjes en waren mijn oren rood van het happen in mijn oren. Maar gelukkig was dat snel weer over en heb ik het er graag voor over.
Kusjes van Joy en de groetjes van Floor en de baasjes.
Lees meer
21 september
Lieve allemaal.
Het is lang geleden dat jullie wat van mij hebben gehoord. Dat komt niet omdat ik niets beleeft heb maar omdat de baasjes altijd vergeten foto’s te maken en de combinatie foto’s en internet voor hen nog onbekend terrein is. Maar het vrouwtje vond het nu toch echt te erg worden en doet nu een poging. De baasjes varen op een binnenvaartschip en dat huis verplaatst zich voortdurend dus heb ik steeds weer een nieuwe omgeving om te verkennen. Ik ben dan ook al in Duitsland, België en Frankrijk geweest. Ik heb ook een vriendin genaamd Floor. Floor was erg verdrietig omdat haar grote vriendin Bea was overleden dus ben ik er nu om haar te troosten. Floor is echt mijn grote vriendin, ik verlies haar niet uit het oog. Het is alleen jammer dat ze niet de hele dag met me wil spelen. Maar ja ze is ook geen pup meer zoals ik. Aan dek moet ik aan een riempje lopen omdat ik nog veel te onbesuisd ben. Ik heb zo ook met 12 weken mijn pootje gebroken. Ik sprong over een houten plaat die juist bedoeld was om te voorkomen dat ik de stuurhuttrap af zou vallen. De dokter in Zeebrugge zei dat het goed mis was, dus moest ik met het vrouwtje terug naar Dordrecht om daar in het ziekenhuis geopereerd te worden. Na een paar dagen mochten ze me weer ophalen. Maar zo gemeen, ik moest bedrust houden en mocht niet spelen. Van nijd heb ik heel veel gekrijst, soms wel 3 keer per dag mijn bench nat geplast en heel veel dekentjes gesloopt. Het vrouwtje liet mij om de 2 a 3 uur uit en dan mocht ik alleen rechtuit lopen en niet springen omdat ze bang waren dat de pennen en de schroef het dan niet zouden houden. Inmiddels ben ik al weer een paar weken geleden voor de laatste keer geopereerd en hebben ze de pennen verwijderd. Dat was fijn want die deden zeer. De schroef blijft zitten en de dokter heeft me weer helemaal goedgekeurd. Ik speel, raas en ren weer als vanouds. Net als Djembé sloop ik graag knuffels maar ja Floor gaf het goede voorbeeld. De baasjes vinden het prima zolang we maar geen levende knuffels lastig vallen. Ik wordt niet aangemoedigd om te zwemmen omdat de baasjes dan bang zijn dat ik op ongewenste momenten zelf het water in spring. Dat schijnt niet zo handig te zijn als je op een schip woont. De baasjes hebben een duo riem gekocht zodat Floor en ik aan één riem kunnen. Nu dachten ze dat wij dan niet meer zo in de war zouden raken. Maar dat is verkeerd gedacht. We hebben er een heerlijke honden kluwen van gemaakt toen het vrouwtje een lange wandeling met ons maakte in Wemeldinge. Het koste haar moeite om ons uit elkaar te halen en ons weer normaal aan het lopen te krijgen. Leuk joh. De baasjes zijn 30 oktober 25 jaar getrouwd en hebben voor een grote groep mensen vriendjes en mijn vriendinnetje Dixie een huisje gehuurd. Dat wordt vast een heel. gezellig weekend. Nou maar hopen dat ze niet vergeten foto’s te maken zodat jullie dan weer foto’s, van mij kunnen zien.
Ps. Ik heb vandaag de slang van de stofzuiger wat ingekort. Daar werd het vrouwtje heel boos over. Ik kreeg straf en ze wilde niet met ons gaan wandelen in Wemeldinge zoals gisteren.
Niet zo’n slimme actie dus.
Heel veel kusjes voor jullie allemaal en groetjes van Floor en de baasjes.
Lees meer
In de tas
Deze foto's zijn vandaag binnen gekomen en gemaakt door vrienden van het wandelweekend
Lees meer












